اقیانوس چشمهایت به قلم زهرا مجموعی
پارت صد و چهل و هشتم :
وحشت زده نگاهم می کند.
با فهمیدن اوضاع،خجالت زده سرش را پایین می اندازد.
دستم را روی شانه اش می گذارم و آرام آهسته زیر لب می گویم،از همان هایی که مادرم می گفت تاثیر گذارند.
- نباید این عشق خاک بخوره،شما مستحق یک زندگی خوبین.
چشم های همیشه مهربانش پر می شود و بعد یکهو انگار که بخواهد قضیه را فیتیله ببندد یک مرتبه دستم را می گیرد و به سمت اتاقک کوچک چسبیده به Ø
لطفا صبر کنید...
