اقیانوس چشم‌هایت به قلم زهرا مجموعی
پارت صد و سی و هشتم :
من همان بی عرضه و بیچاره بودم.
جلوی در بزرگ می ایستد و بوق می زند و بعد از چند دقیقه مردی میانسال در را باز می کند.
حسام با همان خط عمیق میان ابروهایش به رانندگی اش ادامه می دهد.
نگاهم روی لکه سیاه پیراهن سفیدش می افتد.
تازه یادم می افتد سیاهی دور چشم هایم را پاک نکرده ام، با دست هایم سعی می کنم پاک کنم و بینیی که مطمئن بودم نوک اش از فرط گریه سرخ شده است
لطفا صبر کنید...
