اقیانوس چشمهایت به قلم زهرا مجموعی
پارت صد و بیست و دوم :
روی تخت دراز می کشم و خیره آن جوایز مسخره می شوم
این ها ارزش نداشت،ارزش یک لحظه ندیدن چشم های او را نداشت
نداشت
نداشت.
***
"هاله"
دیگر یاس هایم بویی نداشت،لباس هایم بی رنگ بود،غذا های نرگس خوش عطر و طعم نبود،جسی هم سگ مهربانی نبود،آن کلبه چوبی آرامشی نداشت،کتاب خواندن هم برایم لذت بخش نبود.
حس می کنم مرا در یک گوی تاریک
لطفا صبر کنید...
