اقیانوس چشم‌هایت به قلم زهرا مجموعی
پارت صد و هفده :
چشم هایم بیشتر تشنه نگاه اوست،تو حق اعتراض نداری
لب هایم مثل کودکی لب ور می چیدند و ساکت می نشیند.
نمی دانم چه شد که باز این قطره اشک مزاحم مثل رودخانه را‌ه گرفت روی گونه ام.
با چشم هایش رد اشکم را گرفت تا به کویر لب هایم رسید.
دستم را رها کرد و صندلیش را نزدیک تختم آورد و خیره چشم هایم عصبی گفت:
- چرا به این حال و روز افتادی؟..دکتر م
لطفا صبر کنید...
