اقیانوس چشم‌هایت به قلم زهرا مجموعی
پارت هفتاد و هفتم :
با شنیدن صدای بهبودی نگاهش کردم.
- ایول پس می خوایم فش شو راه بندازیم.
نگاه جدی و عصبیم را به چشم هایش دوختم.
می دانست که روی حرفم پریده است و این مرا تا حد مرگ عصبی می کرد و این مدل حرف زدن اش مجبورم می کرد با او برخورد کنم ولی الان وقت اش نبود،داشت دیر می شد
با دیدن نگاهم سرش را پایین انداخت.
یک پسر جوان و کم عقل ولی چون کارش را بلد بود اینجا استخدام بود.
نفس عمیقی
لطفا صبر کنید...
