اقیانوس چشم‌هایت به قلم زهرا مجموعی
پارت هفتاد و چهارم :
چشم های اشکی اش درست سد راه مغزم بود و نمی گذاشت فکر کنم
یکی در مغزم فریاد می کشید که فکر نکن به او
ولی من که به او فکر نمی کردم؟!
درست مثل به جنون رسیده ها دست هایم را با تمام قدرت روی فرمان ماشین کوبیدم و فریاد زدم.
- من بهش فکررررر نمیکنمممممم...من بهش فکررررر نمیکنمممممم.
چشم هایم می سوخت.
رگ های روی پیشانی ام درحال انفجار بودند
لطفا صبر کنید...
