اقیانوس چشم‌هایت به قلم زهرا مجموعی
پارت شصت و یک :
با دیدنش کلمه ممنون را هجی کردم که باعث شد نرگس لبخند بزند،باهم دیگر وارد پذیرایی شدیم..حسام هانطور که با قدم های محکم به طرف پله ها حرکت می کرد با صدای تقریبا بلندی گفت:
- نیم ساعت دیگه قهوه رو بیار اتاقم.
با شنیدن حرف اش حرصی زیر لب گفتم:
- کوفت بخورییی.
ولی حرف ام از گوش های تیز حسام پنهان نماند..بدون اینکه برگردد با گره کردن اخم هایش به راه اش ادامه داد.
با محو
لطفا صبر کنید...
