اقیانوس چشمهایت به قلم زهرا مجموعی
پارت بیست و هشتم :
یک جوری دویده بودم که خودم هم باورم نمی شد..می دانم بعدا حسابم را می رسید ولی چه کار کنم همان لحظه را غنیمت شمردم و گاز گرفتم اما اصلا قیافه اش از آنهایی نبود که میخواست کاری کند خب..ولی کار از محکم کاری عیب نمی کرد.
وقتی گردنش را جلو آورد و لب های من روی گردنش نشست اولش ترسیدم ولی بعد با فکر اینکه گاز محکمی بگیرم می توانم در بروم نقشه را اجرا کردم..یک جوری گاز گرفته بودم که رÚ
لطفا صبر کنید...
