حدشکن به قلم زهرا حاجیان (صحرا)
پارت بیست و چهارم :
انگار تنها بهانه‌گیری‌های یاس، سر کنار شادی ماندن بود. از رفتن به اتاق خودش و تنهایی واهمه داشت. یاس داشت برای شادی حرف می‌زد که چشمان شادی گرم شد و خوابش برد.
یاس فهمید و از آنجایی که خوابش نمی‌آمد خود را زیر دست شادی به زور جا داد تا در بغل مادرش دراز بکشد، اما هر چقدر چشمانش را فشار داد خوابش نگرفت. کمی که در آن حالت ماند، حوصله‌اش سر رفت. خواست مادرش را صدا بزند که صدای مادربزرگش
لطفا صبر کنید...
