پهلوان به قلم ژیلا حیدری
پارت بیست و دوم :
ـ یکی دو هفتهای برمیگردم، جناب. نمیذارم تنهایی چاییها رو تموم کنی!
امید لبخند غمگینی زد. اشارهای به ماگ قرمزرنگی که کنار لیوان شیشهای خودش بود، کرد. فلاسک کوچک و قدیمیاش را برداشت.
ـ یه لیوان بخور، بعد برو.
بخاری که از لیوان شیشهای امید بلند میشد، او را به هوس انداخت. نشست و با اشتیاق به امید خیره شد. هنوز هم مثل پسر بچهای تخس به امید نگاه میکردØ
لطفا صبر کنید...
