خان دایی به قلم آرزو هاشم آبادی
پارت پنجاه و ششم :
اول سر و بعد زبانم را تکان دادم:
_ آره چه طور؟!
گوشه ی ابروی پُر و مردانه اش را با انگشت اشاره لمس کرد و بعد با لحنی آرام اما محکمی گفت:
_ از حاجیه خانم یه چای نبات بگیر بیار برام.بدو دختر...
چی؟ چای نبات می خواست؟ چه حرفا! چه دستورا! حیف که مجبور بودم طبق خواسته اش عمل کنم.حیف...وگرنه یک به من چه می گفتم و راهم را کج می کردم و می رفتم پایین...
اما خب تلمایی که این جا بود Ø
لطفا صبر کنید...
