نفس هایم به قلم الهه محمدی
پارت صد و سی :
آرش متوجهی سردرگمی پردیس و حالت سوالی نفس شد. بلند گفت:
-من با بابات شوخی کردم. ما آدم بزرگا بعضی وقتا یادمون میره مثل شما بچهها بازی کنیم. بیا بالا میخوایم بریم بستنی بخوریم.
پناه دوباره از کنار چشم به آرش نگاه کرد. تا نگاهش بالا آمد، آرش گفت:
-دوست داشته باشی با نفس پارکم میریم.
پناه فورا گفت:
-تو نیا.
آرش "پووف"ی کرد و لاالهالهی گفت. زیر لب غر زد:
-تا بود خ

لطفا صبر کنید...

میم
1وای خدا،واقعا پناه اینجا نقش پژمانو به خوبی اجرا می کنه،آرش مثل همیشه مهربون 😍