پارت صد و بیست و پنجم :

ناخواسته جلو رفت و مقابل عکس ایستاد. حالت نگاه و گردی صورتش شبیه مادرش بود. طوری نگاه می‌کرد انگار منتظر است:
-پدرمه! هفت سال پیش فوت کرد.
برگشت و به مادرش نگاه کرد. غمگین بود. خواست خودش را جای مادرش بگذارد، اما نتوانست. حتی برای یک لحظه! تمام بدنش لرزید از یک روز نبودن و ندیدن پدرش.
صدای جیغ پناه هردویشان را از آن حال نجات داد. کیف لپ‌لپ توی یک دستش بود و چاقو توی دست دیگرش. از آشÙ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • میم

    1

    ببینیم نکبت خان چه عکس العنلی به دختر با نمکمون داره،بدجا تموم شد پارت 🥺

    ۲ ماه پیش
  • الهه محمدی | نویسنده رمان

    عزیزم😂

    ۲ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️