پارت صد و بیست و سوم :

به ساعتش که نگاه کرد، چیزی تا زمان تعطیلی نفس نمانده بود. اینقدر روحش به شنیدن صدای آرش، حتی تکرار خاطرات تلخ با او محتاج بود، که زمان را فراموش کرد. فورا سر خیابان رفت و یک تاکسی دربست گرفت. پشت هر چراغ قرمزی که می‌ماندند، سرش را جلو می‌کشید و تایمر را می‌شمرد. می‌ترسید به نفس نرسد و به خانه برود. می‌توانست با او تماس بگیرد تا از خانه بیاید، اما نمی‌خواست دخترک با خانواده پدرش مواجه ش

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۱۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • میم

    2

    آخی،چقدر مادر دختر بهم میان و کنار هم قشنگن،رزیتا ندونسته حرف خوبی زد،باید یه جدایی موقت بیفته تا آدما قدر همو بدونن،همون رزیتا فکر نکم چند روزم طاقت بیاره دوری از مادرشو،آرزو می کنه با تمام اون سخت گیریا زود برگرده 🙏🏻

    ۲ ماه پیش
  • الهه محمدی | نویسنده رمان

    دقیقا

    ۲ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️