سایهی مترسک به قلم الهه محمدی
پارت صد و بیست و هفتم :
چقدر عاشق آن جمع بود. به کارن که رسید، چشمانشان در هم قفل شد. انگار ذهنش را هک کرده بود. می ترسید زیاد نگاهش کند. نکند افکارش را بخواند! به این فکر می کرد کاش کارن خانه ی کوروش را باسازی کنند، آنها در طبقهی دوم جاگیر شوند تا همیشه کنار هم باشند.
کارن که لبخند زد، ترسید و فورا نگاهش را جمع کرد.
شام که روی میز چیده شد، بوی کباب و قاچ های لیمو ترش، زیتون های خوشرنگ
کنار ترشی های رنگین
لطفا صبر کنید...
