سایهی مترسک به قلم الهه محمدی
پارت صد و بیست و پنجم :
یوبه تند تند سر تکان داد و "چَشم"گویان دور ارباب میگشت. چَشمهایی که معلوم بود از سر شکمسیریست. سیاوشخان بند کمر و شلوارش را گوشهای انداخت و افزود:
-خستهام، خوابم میاد. خروسخون باید برم بیرون.
تکلیف یوبه معلوم شد. با اینکه دلش می خواست با سیاوشخان حرف بزند، اما سراغ رختخوابها رفت و چادر شب را از روی آن برداشت. دلش غنج می زد ناز و اطوارش را در رختخواب بریزد.
تشک را کÙ
لطفا صبر کنید...
