سایهی مترسک به قلم الهه محمدی
پارت صد و بیست و یک :
با فرو رفتن دستهای کوچک کوروش داخل تنش بیدار شد. کودک پیراهنش را بالا زده و دنبال سینهاش میگشت. بلند شد و نشست! کوروش را در آغوش گرفت، ابتدا بوسهی محکمی روی لپش نشاند، سپس سینهاش را داخل دهان او گذاشت. در حال بازی با موهای خرمایی رنگ روشن کودکش زبان به شعر گشود:
" لالالا گل قالی
بابات رفته که جاش خالی
لالالا گل نعنا
بابات رفته شدم تنها
لالالا گل پسته
بابات رفت
لطفا صبر کنید...
