سایه‌ی مترسک به قلم الهه محمدی
پارت صد و چهارده :
انگار چیزی نشنید. روبنده را پایین انداخت و تا عمارت اربابی دوید.
به خانه که رسید، پریشانِ پریشان بود. عرق از پشت گردنش راه گرفته و تا کمرش می‌ریخت. وارد خانه که شد، زن و مرد نگاه می دزدیدند. سلام دادنشان هم پر از اضطراب بود! شک نداشت اتفاقی افتاده است. در حال گذر از مقابل اتاق ها، چشمش به یوبه افتاد. مقابل در اتاقش ایستاده، یکی از پاهایش را روی دیگری گذاشته و سقز می‌جوید. با دیدن گلابتو
لطفا صبر کنید...
