مثل تو مثل هیچکس به قلم مهسا خدایی
پارت صد و سی و دوم :
دماغش رو بالا کشید و گفت:
-فکر می‌کنم حق با تو باشه آبجی.
چشمام رو محکم بستم و دوباره باز کردم:
-پروانه جانم، مطمئن باش اگر ذره‌ای به لیام امید داشتم، یا حتی می‌دونستم تو هم یکی هستی لنگۀ لیام هرگز پیشنهاد طلاق رو نمی‌دادم؛ ولی تو معصومی، تو پاکی، به خدا تو حیفی!
دوباره گریه کرد و گفت:
-آخه آبجی تو شهر ما درمورد زنی که طلاق گرفته حرفای خوبی نمی‌زنن.
اخمام دوباره توی
لطفا صبر کنید...
