پیمان به قلم زهرا باقری
پارت پنجاه و یک :
بیشتر از پنج دقیقه هم از ورودی روستا نگذشته بود که بالاخره بعد از مدت ها فکر و خیال طولانی درمورد پیمان و محل زندگیش رسیدیم به خونه ای که از شانس مزخرف من از تمام خونه هایی که از کنارشون رد شده بودیم ترسناک تر بود.
- اینجا چرا چراغ نداره؟!
ماهان سوالی رو پرسید که تو سر منم میچرخید. آخه از یه جایی به بعد تو کل جاده تیر چراغ برق گذاشته بودن، ولی متأسفانه ده بیست متر قبل و بعد خونه ی مÙ
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۸۷ روز پیش تقدیم شما شده است.

زهرا باقری | نویسنده رمان
پیمان لازم باشه کشتی هم میگیره باهاشون 😂😂
۳ ماه پیشزارا ۶۴
2قلمت قشنگه
۳ ماه پیش
زهرا باقری | نویسنده رمان
خیلی خیلی لطف دارین 😍♥️
۳ ماه پیشزهرا
1داره هیجانی میشه، نویسنده عزیز بعضی وقتا، وقت کردی پارت هدیه ام بزار مرسی 🌱
۳ ماه پیش
زهرا باقری | نویسنده رمان
پارت عادی رو با زحمت میرسونم ولی چشم، تمام سعیمو میکنم🥲🧡🧡
۳ ماه پیشسهیل۳۰
4واو چقد این حرفش ترسناک بود 😂😂 بیست و سه تا اومدن باهاشون
۳ ماه پیش
زهرا باقری | نویسنده رمان
مدیونین اگر فکر کنین قراره بیخیال علیرضا بشن، حتی یه نفرشون 😶😂
۳ ماه پیشگولو
5واایی عاشقتم دخترر
۳ ماه پیش
زهرا باقری | نویسنده رمان
خیلی لطف دارین عزیزم 🥹😍🧡
۳ ماه پیشسحر
1جاان ۲۵ نفر؟فکر کنم پیمان و ماهان سکته هرو زدن
۳ ماه پیش
زهرا باقری | نویسنده رمان
پیمان؟؟؟ عمرا 😆😆
۳ ماه پیشمیم
1وای خدا قلبم ،می دونستم تنها نیستن، ولی بیست و پنج نفر 😮😮😱🙏🏻
۳ ماه پیش
زهرا باقری | نویسنده رمان
خانوادگی اومدن مهمونی😶
۳ ماه پیشزن سیاوش
1کاش منم اونجا بودمم وایی اون لحظه ای که گفت: گفتی دو نفر نه بیست و پنج نفر🔮🧙 ♂️ یوهاهاها
۳ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

سحر
0شرمنده خودم گرخیده بودم اسمو اشتباه نوشتم منظورم علیرضا بود نه پیمان🤣🤣