پهلوان به قلم ژیلا حیدری
پارت هفده :
همیشه همینطور بود. مادرش از روشنی خوشش نمیآمد. تا آخرین حد ممکن چراغها را خاموش میکرد. حتی موقع خواب چشم بند تیرهای روی چشمهایش میکشید که هیچجا را نبیند. شاید هم به نحوی قصد داشت فرار کند. از خودش، از زندگی حالش و چیزهایی که دورش را فرا گرفته... .
دستش را به نردهی چوبی تراشکاری شده گرفت و از آن بالا رفت. در سوم را با چشم تشخیص داد و وارد اتاق شد. بوی عطر خودش، حس آشنایی را در وجودش ت
لطفا صبر کنید...
