پارت پنجاه :

دیواره‌های دهانم خشک و چسبناک شده بود. عماد طوری نگاهم می‌کرد که انگار می‌توانست از آن فاصله، صدای مغزم را بشنود. نمی‌فهمیدم سروان چرا در این‌باره چیزی به من نگفت! همانطور که نگاهش وجبی از روی صورتم تکان نمی‌خورد، لب جنباند:
- یه جایی طرفای نیاوران بود... باید زودتر سرپا شم، ته و توشو دربیارم.
سرم را شبیه یک عروسک کوکی، خشک و مات، تکان دادم. مو بر تنم راست شده بود. آخرین باری که صو

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۷۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • رها

    0

    چرا احساس میکنم عماد داره نقش بازی میکنه خیلی مشکوکه

    ۳ ماه پیش
  • هانیه پروین | نویسنده رمان

    حق

    ۳ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️