پهلوان به قلم ژیلا حیدری
پارت چهارده :
هر چه جلوتر میرفت، شلوغی و همهمهی پسرها و دخترها بیشتر میشد. بالأخره جایی برای پارک کردن پیدا کرد و پیاده شد. آرش همان نزدیکی ها روی تکه سنگ بزرگی نشسته بود و کشیک میداد تا محمد امین برسد. به محض دیدن مگان آبی او، از روی سنگ بلند شد و به سمتش رفت.
- به! داش ممد! پارسال دوست، امسال جاست فرند؟
اخم نداشت؛ اما ابروهایش اصلا قصد صلح نداشتند!
- همین سه چهار ساعت پیش، همو دیدیم!
- بی تو ه
لطفا صبر کنید...
