زیرگذر سرمستی به قلم مهشاد لسانی
پارت صد و هفتاد :
تبرداد می گفت زاوش گم و گور شده.مردی که دوستش می داشتم، حالا از کفم رفته بود.دنبال ازدواج نبودم اما عشق از من فرار می کرد حتی در اوج جوانی و زیبایی که برای عشق و عشقبازی آغاز می شود و هر دختری در اوج ترشح هورمونهای زنانگیست.
وقتی با هم توی دانشگاه تهران با یک استاد کلاس داشتیم ، به من اشاره زد که بعد از کلاس برویم پشت دانشکده ی پزشکی و حرف بزنیم.
روی وایبرم پیام فرستاد بعدتر: بیا پشت
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۰۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
پیش اومده...بعضی وقتا مغز یه نویسنده قفل می کنه
۳ ماه پیشفاطی
1بعضی وقتها خدا کاری را انجام میدهد و ما در فکر کار خودیم بعدها که میفهمیم میگویم خدا بهمون رحم کرد..تیرداد راست میگفت بعضی وقتها فکر کردن هم بد نیست..مردی آشنا از ماشین پیاده شد کاش توحید باشد😶
۴ ماه پیشمهشاد لسانی | نویسنده رمان
کاش فقط کاش...😶😬
۳ ماه پیشترنم
1حالا این مرد کیه؟نکنه میخوان بیان اینم بگیرن ببرن؟
۴ ماه پیشترنم
1واای خدا به لیما رحم کرد جدی،نزدیک بود اونم گیر بیفته که خیلی بد میشد
۴ ماه پیشترنم
1از اولم این پسر مشکوک و مرموز بود نگو همش کارای غیرقانونی میکنه
۴ ماه پیشترنم
1خسته نباشی عزیزم عالی بود💙
۴ ماه پیشهدی
1شانس اووردی لیما شانس
۴ ماه پیشهدی
1بیچاره زاوش
۴ ماه پیشزهرا خ
1گفتم زاواش یه ریگی به کفششه و داره یه کار غیرقانونی میکنه خدا بهت رحم کرد دختر
۴ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
زهره
0سلام و خداقوت نویسنده جان، اینقدر فاصله پارتگذاری رمان طولانی هست که اصل رمان فراموش شده