آلفای من به قلم شادی سالاری
پارت هشتاد و هشتم :
چند لحظه‌ای توی سکوت ماندیم و متیو با نگاهی آزاردهنده بهم زل زد. همان‌طور که قدم‌زنان می‌آمد سمتم، با غرش گفت: «چند ساعتِ دیگه لیرا، تو جفتِ من می‌شی.»
از ترسِ کاری که ممکن بود باهام بکنه خودم رو جمع کردم، اما وقتی دستبندهای نقره‌ی دور مچم رو باز کرد، آهِ راحتی از سر آسودگی کشیدم. پوست بدنم تاول زده بود و کبود بود و از لای اون همه زخمِ سر باز کرده خون بیرون می‌زد، اما با وجود تم
لطفا صبر کنید...
