پارت نود و پنجم :

***
دو هفته‌ای که سپری شد، کش‌دارترین، مه‌آلودترین و شکنجه‌آورترین روزهای عمرم بود. زمان مثل جیوه از میان انگشتانم می‌لغزید و من در فاصلۀ میان صدور ویزا تا لحظۀ پرواز، در برزخی میان اعتراف و سکوت گیر کرده بودم.
خانه دیگر آن خانۀ سابق نبود؛ دیوارهایش بوی خفگی می‌داد؛ بوی اضطراب پنهانی که زیر فرش‌ها، پشت قاب عکس‌ها و لای پرده‌ها لانه کرده بود. هر بار که به سهند نگاه می‌کردم، آÙ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۵۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • فخری

    1

    ممنون از رمان خوبت حنانه جون دست گلت درد نکنه قلم زیبات مانا 💞 💞 💞 💞 💞

    ۵ ماه پیش
  • افسون

    0

    درد بی دردی است عاشق هستن اما نه کامل هردو شون میترسن اعتراف به اینکه بودنشون قراردادی نانوشته داشته حسی که سخت میشه بین ترحم و اعتماد کدومش وباور کننن گفتن یه جمله ی ساده رو برای پرواز با رازهایی که هنوز بایدازسهندپنهان کنه نمیزاره راحت عشقشو بیان کنه حیف کاش یه راه باز بشه🤒🤕😱🥺مرسی گلم

    ۵ ماه پیش
  • مینو

    1

    عشق با اعتراف تکثیر میشه،پرواز قشنگم و سهند مهربونم ما منتظریم به هم اعتراف کنید چقد همدیگه رو عاشقانه دوست دارید و طاقت فراق ندارید

    ۵ ماه پیش
  • مینو

    1

    سهند محتاج تایید و عشق از سمت پروازه و پرواز هم بی پناه و عاشق ،هرلحظه برای از دست دادن عشق سهند ،😔چقد باطن آدما پردرده و مجبورن حفظ ظاهر کنن مثل سهند و پرواز ولی ای کاش به هم اعتراف کنن چقد عاشق همدیگه ان و چقد محتاج محبت ان

    ۵ ماه پیش
  • مینو

    1

    به نظرم سهند همون انسانه که شدیدا محتاج محبته تا بتونه اعتماد به نفسش رو دوباره بسازه ،هر کلامی که به زبون میاره نگفته معلومه چقد نیاز به تایید و خواستن و عشق پرواز داره،شاید نشون نده ولی به نظرم شدیدا میترسه پرواز و عشقش رو از دست بده

    ۵ ماه پیش
  • مینو

    1

    خیلی دل ها و خیلی انسان ها تشنه ی یک کلام محبت آمیز و یک عشق بی توقع و یک جمله ی امید بخش هستن تا اعتماد به نفس شون دوباره زنده بشن و برای ادامه دادن مسیر زندگی شون، انرژی تازه ای بگیرن،این موهبت های الهی رو از همدیگه دریغ نکنیم به خصوص از نزدیکان و عزیزان مون

    ۵ ماه پیش
  • مینو

    1

    چقد ما آدما محتاج محبتیم ،به نظرم هیچ چیری به اندازه محبت و عشق ،درمان دردهای آدم نیست،کاش برای محبت کردن بخیل نباشیم و نترسیم

    ۵ ماه پیش
  • مینو

    1

    من اگر جای سهند بودم دوست داشتم همچین حرفی رو از زبون پرواز بشنوم ،اون وقت دیگه برای پرواز جونم رو میدادم

    ۵ ماه پیش
  • مینو

    1

    دوست داشتم پرواز به سهند بگه حتی اگه صورتش با جراجی پلاستیک درست نشه بازهم عاشقش میمونه و تا آخر عمر کنارش زندگی میکنه،این طوری به نظرم سهند بال در می آورد و عاشق تر میشد و غصه ی نتیجه عمل رو نمیخورد

    ۵ ماه پیش
  • پرنیان

    2

    ممنون حنانه جان بابت پارت 🤍

    ۵ ماه پیش
  • پرنیان

    1

    من یه چیزی رو نفهمیدم ولی پارت قبل سهند از چی ناراحت شد ؟ یعنی آیت چی بهش گفته بود ؟ همینکه برن ژنو ؟

    ۵ ماه پیش
  • پرنیان

    1

    کاش این آیت رو نمیووردن با خودشون 😂💔 باابا چیه هی کدومشون اونور رو نگاه میکنن باید بترسن ازش به جای اینکه سنگ صبور باشه هی استرس میده به این دوتا

    ۵ ماه پیش
  • چمران

    3

    قلمتون مانا خیلی برام جالبه که قراره چی بشه

    ۵ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️