تا ابد به قلم نسترن قلی زاده
پارت سی و هفتم :
در اتاق رو نیمه‌باز گذاشتم و به هال برگشتم. سکوت دوباره تو خونه خیمه زد، اما این بار سنگین‌تر و نفس‌گیرتر از شب گذشته بود. روی کاناپه نشستم و به درِ بسته اتاق خیره شدم.
پشت اون در، مردی خوابیده بود که تمام شب رو از نگرانی من تو ماشینش بیدار مونده بود.
هیچ داد و فریادی راه ننداخت، هیچ توهینی نکرد و حتی سعی نکرد منو با عذاب وجدان خرد کنه. فقط خسته بود.
فرهاد اگه جای اون بود، تا یه
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۶۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
فرشته
0خیلی دلم واسه رها می سوزه... ولی می دونم که آراد، با عشقش، رها رو خوب می کنه و دردش رو درمون... بی صبرانه منتظر ادامه ی این رمان شاهکار هستم😍❤️ خیلی ممنونم بانو جانم... خدا قوت عزیزم... قلمت جاودان و درخشان✨❤️
۵ ماه پیش
نسترن قلی زاده | نویسنده رمان
سلامت باشی فرشته عزیزم❤️😘
۵ ماه پیشمینا
0اخه این چع نتیجه گیری هست همه رو با یه چوب زدن هرچند بی اعتماد شدی ولی باید از یه مشاور کمک میگرفتی اخه این بدبخت چه گناهی داره
۵ ماه پیشنسترن قلی زاده | نویسنده رمان
😢😢
۵ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
نیلوفر آبی
0عالی بود ممنون خسته نباشید واقعا زیبا بود این پارت