بانو دخت به قلم ساناز لرکی
پارت صد و شصت و پنجم :
آفتابِ ملتهبِ جنوب که در افقِ نخلستان‌ها غروب کرد، تب‌وتابِ روستا نیز جای خود را به خلسه‌ای سنگین و پرراز داد. نریمان تا شب‌هنگام، حتی یک کلمه از آنچه درونِ عمارت گذشته بود به زبان نیاورد. لب‌هایش به روی خون و خشونتی که به پا کرده بود، مهر شده بود. اما من نیازی به کلماتِ او نداشتم؛ تا پیش از آنکه شب چادرِ پرستاره‌اش را روی سقفِ خانه‌ها بکشد، هزار بار جریان را از زبانِ این و آن شنی
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۶۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
مانا
1زخم کهنه نه تنها التیام یافته بلکه دوباره متولد شده .... حتی قلم ساناز در توصیف همچین صحنه ای هم متفاوته 🛐
۵ ماه پیشPARNIA
1واقعا به هم میان:) امیدوارم پایان داستانشون خوب تموم شه
۵ ماه پیشباران
1ترکییب دوتاشون باهم عالی شد، همین ن یمان خوبه خداکوه عوض نشه عالی بودسانازجوون
۵ ماه پیشپریوش
0نه پس فرداد چی میشه؟
۵ ماه پیشاکرم بانو
2هنوز خلعتی پری رو یادم نرفته،بهترنبود اول اونو باز میکرد؟
۵ ماه پیشاکرم بانو
1منی که تااخرین لحظه منتظر فرداد بودم🤦🤦🤦
۵ ماه پیشHedye
0به خاطر توصیفاتی که از شخصیت رخساره داشتیم، انتظار داشتم نبرد آخر رو هم خودش به پایان برسونه،یا حداقل با هم... همه ی کارهارو که نریمان کرد 😅
۵ ماه پیش
ساناز لرکی | نویسنده رمان
نبرد آخر مسئله اینه
۵ ماه پیشHedye
0با عموش چهره به چهره نشد و از خیانت اون به مردم و برادرش نپرسید، رابطه ش با نریمان هم زیاد خاص نیست، تا بخش زیادی از داستان همه ی داداشا به طور موازی و مساوی شانس داشتن🫠 ولی در کل قلمتون ماندگار💯
۵ ماه پیشساناز لرکی | نویسنده رمان
هنوز ادامه داره
۵ ماه پیشن س
2توصیف آخرش ... رستگار شدم
۵ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
Zinb
0چقدر قشنگ نوشتی سانازی🥲