پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت دویست و هشتم :
یک‌دفعه ایستاد و عصبی نگاهم کرد.
- چیه؟ غلط می‌گم؟ افسونو دادی دستِ شاکیش و پلیس، آدم فرستادی سراغِ اون پسره، با دوستِ مژده اون کار رو کردی. به غیر از افسون اینام هستن، بی‌پولم نیستن. باز بگو نگران نباشم و خیال‌بافی نکنم!
فکش از عصبانیت سفت شده بود. چشم‌هایش را بست و سینه‌اش از نفسِ عمیق و سنگینی تکان خورد. سکوتِ فضا را صدای زنگ گوشی‌اش شکست. تماس را وصل کرد و از آشپزخانه بیرون ر
لطفا صبر کنید...
