پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت صد و سی و نهم :
- من به اندازه‌ٔ هشت سال از بهترین روزای عمرم تاوان دادم، نمی‌خوام دوباره و این‌بار با تو که خودتم می‌دونی چقدر عزیزی برام، اون روزا تکرار بشه... نمی‌خوام حسرتِ رویِ خوشِ تواَم به دلم بمونه.
بغض چسبید بیخ گلویم. تکه موزاییکی برداشتم و بی‌هدف شکستم. هرچه تلاش کردم، نتوانستم جلوی فروریختنِ اشکم را بگیرم:
- کاش عزیزتون نبودم که افسون بخواد برای خنک کردنِ دلش، انتقامِ شما رو از من ب
لطفا صبر کنید...
