پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت نود و هفتم :
***
جلوی مطبِ فؤاد پا روی ترمز گذاشتم. گرسنه بودم و ذهنم پر از عدد و اصطلاح و جهت و مواردِ دیگری بود که دوستِ فؤاد توضیح داده و در برابرِ گیج‌بازی‌هایم حوصله کرده بود. دیگر داشتم سرگیجه می‌گرفتم که فؤاد با گفتنِ خودمم باهاش کار می‌کنم، نجاتم داده بود.
- کارت تموم شد، بیا پیشِ من.
- مگه کار نداری، الکی بیام بیکار بشینم اونجا؟ می‌‌رم پیش مامانم، کارت تموم شد پیام بده می‌آم دنبال
لطفا صبر کنید...
