پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت هشتاد :
- آره، هنوز خونه‌ٔ عزیزجونشه. اوضاع روبراه بشه حتماً بهت خبر می‌دم.
با لحنش سرحال‌تری گفت:
- دمت گرم! جبران کنم.
لبخند زدم و گفتم:
- تو به مقصودت رسیدی ما رو دور ننداز، جبران نمی‌خواد. خدایت‌حافظ.
چشمِ کشداری گفت و با خنده خداحافظی کرد. گوشی را پایین بردم و به نقره خیره شدم. ته دلم حسرتی بود که دوستش نداشتم. حسرتی که اجازه نمی‌دادم، آنطور که باید برای نگار خوشحال باشم. آه ب
لطفا صبر کنید...
