پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت هفتاد و نهم :
آرنج‌هایم را روی میز گذاشتم و سرم را میان دست‌هایم گرفتم. بعد از کمی فکر کردن، صاف نشستم و برایش نوشتم: «چیز مهمی نیست. ببخشید تماستو جواب ندادم، تازه رسیدم خونه‌مون گوشیمو چک کردم، سرِ فرصت زنگ می‌زنم.»
دروغ گفته بودم و عمداً نوشته بودم خونه‌مون که متوجه شود به خاطرِ حضورِ مامان نمی‌توانستم صحبت کنم. جوابم را که نداد، بیشتر به هم ریختم. دلم می‌خواست در اتاقم بمانم، اما باید به
لطفا صبر کنید...
