پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت شصت و هشتم :
- مگه چی می‌خوای بگی که می‌ترسی ناراحت بشم؟
با دست مسیری که به ماشینم می‌رسید را نشان داد و گفت:
- بریم بشینیم توی ماشین بگم.
در آسمان دیگر خبری از خورشید نبود و غروب کم‌کم از راه می‌رسید. دلشوره گرفته بودم، اما بی‌چون و چرا راه افتادم. دلم می‌خواست زودتر از او جدا شوم و به خانه برگردم.
توی ماشین که نشستیم، به‌سمتش برگشتم و با بی‌حوصلگی گفتم:
- گوش می‌کنم.
بدون این
لطفا صبر کنید...
