پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت شصت و دوم :
بهت‌زده کمی بیشتر رو به جلو خم شدم تا صورتش را بهتر ببینم.
- حتی اونی که عمیقاً دوست داری؟
نگاهش با حس غریبی روی صورتم چرخید و احساسی که گاه‌گداری تحت‌تأثیر حرف‌ها و رفتارهایش خودی نشان می‌داد، دوباره قلبم را بغل کرد. چیزی میان سینه‌ام پیچ‌وتاب خورد و قبل از اینکه حرکتی کنم، ساعدش را روی سینه‌ام گذاشت و تنم را آرام به عقب فشار داد:
- درست بشین تا سالم برسیم.
بی‌حرف به پ
لطفا صبر کنید...
