پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت پنجاه و هشتم :
- چطوری پدرسوخته؟!
برگشتم و با لبخندی پر از حسرت و افسوس به عموسلمان سلام کردم. آرزوی برگشتن به بچگی، فقط برای این نبود که بتوانم به عموسلمان بگویم پدرِ خودت سوخته، آن لحظه بیدغدغگی و خوشی و بیخبریِ بچگی را با تمامِ وجودم میخواستم.
- خوبی؟ چه عجب! اینورا؟
احوالپرسی کردم و در جوابش توضیحِ مختصری برای مدتها سرنزدنم دادم. سر تکان داد و گفت:
- پس حسابی سرت شلوغه. موفق باشی.
لطفا صبر کنید...
