پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت پنجاه و دوم :
- ممنون از دعوتت، ولی من اون تاریخ تهران نیستم.
دست از خیالات و قیاسِ خودم با معشوقه‌های سابقش کشیدم و نگاهش کردم که سکوت کرده بود. راه افتادم و دوباره گوش تیز کردم، اما نفهمیدم چه شنید که گفت:
- نمی‌تونم تغییرش بدم.
چند ثانیه گوش داد و بعد با خداحافظیِ کوتاهی قطع کرد. نتوانستم جلوی کنجکاوی‌ام را بگیرم و پرسیدم:
- کی بود؟
- یه آشنا. واسه تولدش دعوتم کرد.
با نیم‌نگاهی به
لطفا صبر کنید...
