پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت بیست و پنجم :
- میشه از من و پسرم یه عکس بگیری؟
پسربچهٔ پنج شش سالهای کنارش بود. لبخند زدم و گفتم:
- آره حتماً. گوشیتونو بدید.
زن تشکر کرد و همراهِ پسرش کنار آبنمای سیمانیای که روی دیوار کار شده و اطرافش پر از خزههای سبز و پیچک بود ایستاد. از همانجایی که نشسته بودم چند تا عکس از آن دو گرفتم و گوشی زن را پس دادم. اگر حوصله داشتم و یک روزِ عادی بود، محال بود از پسربچهٔ خوشقیافه و بام
لطفا صبر کنید...
