پارت شصت و پنجم :
سه سال از آن شب که با پدر و مادر پرویز اتمام حجت کردم گذشت، در حیاط دانشکده کنار دوستم نشسته و به غرزدن‌هایش مبنی بر سختگیری اساتید گوش می‌کردم و با پا برگ‌های زیر پایم را تکان می‌دادم. ناگهان یکی از پسرهایی که در حال عبور از مقابلمان بودند ایستاد و به سمت من چرخید. نگاهم را از پاهای جفت شده‌اش تا صورتش بالا کشاندم و بعد از چند ثانیه تامل ذوق‌زده لبخند زد. نگاهش برایم آشنا بود اما نشنا
لطفا صبر کنید...
اکرم بانو
1این همه صبر کرد انگار این اخری دیگه ضربه اخر بود و لبریزش کرد