بها به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت بیست و نهم :
نوری در دلم روشن شد، از اعماق تاریک ترین دریچه های ذهنم راهش رو باز کرد...
صدایی در درونم به حرف اومد و قفل لب هام رو شکست اما در نهایت چیزی که گفتم این بود.
- تو یه بار من و نجات دادی، حالا فقط می خوام از زیر دینت آزاد بشم.
به دست های رنگ پریده و لرزونم که توی حصار قدرتمند انگشت هاش اسیر شده بودن نگاه کردم و بعد به پارچهٔ کهنهٔ دور انگشتم که توی هوا تکون می خورد.
حرف های زیادی توی
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۹ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۶۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
💗پارمیدا💗
0خیلیی قشنگ بود😍 فرمانده داره کم کم از عشق و محبت این دختر نرم میشه دیالوگها هم عالین👌👌✨
۲ ماه پیشعاطی
0فرمانده برای تشکر چمدون دخترمون رو براش آورده😍
۲ ماه پیشNargess
4خیلی قشنگ بود🤩🥰میدونم یه روز اون مرد یخی عاشق میشه اما امیدوارم وقتی عاشق میشه دیر نشده باشه چون خیلی اذیت میشه
۳ ماه پیشNora
3و عشق آغاز می شود کم کم، الان بیشتر خوشم میاد چون در گذر زمان با تجربه های خوب و بد عاشق همدیگه شدن نه ناگهان👌
۳ ماه پیشزیبا
2به طرز دیوونه کننده ای قشنگهه واقعنن مات و مبهوت این همه زیباییم به به🥹❤️
۳ ماه پیشHale
2شاید تلاش بر این بوده که فرمانده سرد و زخمی و پر از نیش و کنایه باشه اما به نظر من پر از جذابیته، گیرای حرکات و حرف هاش مقاومت کردن رو سخت می کنه💖💞🔥
۵ ماه پیشالی
1مرتیکه روانی چشه این چرا اینجوری میکنه
۵ ماه پیشYasamanmoeini
1بلاخره ی آبی هم از این فرمانده سرد و بی احساس گرم شد، همین که چمدونش رو بهش داد یعنی داره کم کم نرم میشه😌🤭🤭💞
۵ ماه پیشGodrina
2- زندگی ای که تو بتونی بگیریش بی ارزش تر از اونیه که بخوام حفظش کنم یعنی عاشقشمم حرف نمیزنه، نمیزنه، یهو یه چیز برگ ریزون میگه😁😂😎♥️🔥
۵ ماه پیشفاطمه
2فرمانده چقدر خشکی پسر جان نیرا گناه داره.. باش مهربون باش افرین
۵ ماه پیشاکرم بانو
2کی میرسه روزی که این دو تارو یجایی بیرون از این زندون ببینیم
۵ ماه پیشزهرا
2عالی..منتظر پارت های بعدی هستیم ..قلمتون مانا
۵ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
عسل
0خیلی زیبا بود دخترکم محکم ایستاد وحرفاشو زد وچه قدرشیرین که براش چمدونشو آورد