تحوت به قلم سهیلا عبدی
پارت سی و هشتم :
- خانوم کریمی؟ الو حالتون خوبه؟ چرا هر چی زنگ میزنم جوابم رو نمیدید؟
بهت زده به ساحل نگاه کردم:
- مهندس کریمی پس تویی!
- ببین توضیح میدم!
ناخودآگاه انگشتهایم شل شدند و گوشی روی زمین افتاد. با اخم به چشمهایش که ترس و نگرانی در آنها موج میزد، خیره شدم.
لحظه ی گرفتن شماره ی مهندس کریمی توی اتاق نگهبانی و قطع شدن گوشی به محض شنیدن صدایم مثل فیلم ضبط شدهای از جلوی چشÙ
لطفا صبر کنید...
