تحوت به قلم سهیلا عبدی
پارت بیست و نهم :
- خدایا یعنی واقعا دارم نجات پیدا میکنم؟ خدا جونم قربونت برم جبران میکنم. مرسی بوس بوس.
تا از کنار تخت به کنار در اتاق برسم یک قرن برام گذشت. با رسیدن کنار در لبخند پهنی روی لبهایم نشست و به سرعت به سمت دستگیره ی طلایی در هجوم بردم اما ... هر کاری کردم در باز نشد که نشد!
- یعنی چی؟ چرا این در لعنتی باز نمیشه؟ خدا جون من که قول دادم آدم شم، بیا و آبروم رو بخر. خواهش میکنم... خدا جونمØ
لطفا صبر کنید...
