تحوت به قلم سهیلا عبدی
پارت بیست و هفتم :
- خوبه که این همه هم ادعات می‌شه، دختره‌ی خنگ! دختر هم اینقدر ترسو؟
کمی صبر کردم تا حالم جا آمد و ضربان قلبم عادی شد. صدای بسته شدن در شیشه‌ای بالکن را نشنیدم. پس بعد از این که حاتم به اتاقش رفته بود در باز مانده است. نفس عمیقی کشیدم و عزمم را جزم کردم که از کار حاتم سر دربیاورم. کلاه تونیک‌ام را روی سرم گذاشتم و موهایم را زیرش جمع کردم. پیش به سوی کشف رازهای جزیره ی برمودای حاتم! موقعیت
لطفا صبر کنید...
