روح جنگل به قلم فاطمه مهدیان
پارت هشتاد و نهم :
لمسی آرام، محتاط و لرزان را روی گونه‌ام حس کردم؛ ، چنان‌که انگار دستی با تردید جرئت کرده باشد به چیزی ممنوعه دست بزند.
گرمای انگشت‌ها، در تضاد با سرمایی بود که تا مغز استخوانم نفوذ کرده بود، اما آن گرما آرامش نداشت. برعکس، چیزی درونش بود که قلبم را بی‌دلیل منقبض می‌کرد.
با تقلایی دردناک، پلک‌هایم را تکان دادم. احساس می‌کردم لایه‌ای سنگین از سرب روی چشم‌هایم ریخته اند.نور، م
لطفا صبر کنید...
دختر صحرا
0وای اصلا فکرش رو نمی کردم😶