روح جنگل به قلم فاطمه مهدیان
پارت هشتاد و هشتم :
ساعتها یا روزها گذشته بود،دیگر نمیدانستم.زمان در این اتاقِ سرد و بیپنجره، زیرِ نورِ بیرحمِ لامپهای مهتابی که مثل مته در مردمکهایم فرو میرفتند، شکلِ خودش را از دست داده بود.
ثانیهها کش میآمدند، فرسوده میشدند و جایی میانِ بوی خون، بخارِ گوشتِ شکافتهشده و صدای شکاف پوست دفن میشدند. دیگر برایم نه صبحی وجود داشت و نه شبی؛ فقط چرخهای بیمار و بیپایان بود که مدام خو
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۶۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...

دختر صحرا
0وای ته تو نباید عادت کنی..