پارت صد و پنجم :

نگاهی به ساعت روی مچم می‌اندازم. عقربه‌ها روی هفت و بیست دقیقه‌ نشسته‎‌اند، اما قصد توقف روی این ساعت را ندارند و من برای رسیدن به شرکت، تنها ده دقیقه زمان دارم.
- من برم دیگه وحید. بعدازظهری بیا دیدن آقا سیروس و دخترش.
- ای به چشم.
کمربندم را باز می‌کنم. با شیطنت می‌گویم:
- صبحونه هم که ندادی به ما. یکی طلبم.
یک ابرویش را بالا می‌اندازد و سرش را تکان می‌دهد.
- طلبت!

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۷۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • شادان

    0

    اصلا عادت ندارم که شیرین گیانمون بشه خانم رضایی 🤣

    ۵ روز پیش
  • فاطمه اصغری | نویسنده رمان

    😅😅😅

    ۵ روز پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️