شیاطین مقدس به قلم حدیث افشارمهر
پارت شصت و دوم :
سرش را خم کرد و گفت:
-چشم آقا، خیالتون راحت باشه. هیچوقت نمی فهمه که ما واقعا چی هستیم!
نیشخندی روی لب هایم نشاندم و گفتم:
-می تونی به کارت برسی، خسته نباشی. فقط یادت نره، همیشه داروهاش رو سر وقت بدی!
پوزخند از روی لب هایم پاک نمی شد. خیلی خوب می دانستم که این دختر دبجور چموش و کنجکاو بود. هوش خیلی بالایی داشت اما بعضی وقت ها بدجور سوتی می داد. مثل وقتی که شیشه ی عطرم را شکست و سعی
لطفا صبر کنید...
Rosa
1کرم داره مثل من