تبعید بی پناهی به قلم غزل محمدی
پارت صد و پنجاه و هفتم :
مرد کلامش را با صدای زن برید و با چرخیدن سوی او گفت:
- سلام آبجی، آره میرم!
فرزام عاجز و مستاصل گفت:
- الان چیکار کنم؟
مرد همانطور که در راننده را باز کرد با صدای بلندی گفت:
- منتظر بمون تا برگرده! مطمئن باش میاد، یک سمند سفیده با پلاک ایران پنجاه رانندهاشم یک پسر همسن و سالای خودته!
فرزام لبش را به دندان گزید و در دلش زمزمه کرد.
- اگه نیومد چی؟ اگه برنگشت چی؟
عصبی Ù
لطفا صبر کنید...
