روح جنگل به قلم فاطمه مهدیان
پارت هشتاد و هفتم :
آذر سرش را به سمت سرباز برگرداند و گفت:
-ببرش.
صدایش کوتاه و محکم بود و آنقدر سرد که انگار دربارهی جابهجایی یک بسته حرف میزد، نه یک آدم. سرباز بلافاصله یک قدم به سمتم آمد.
پیش از اینکه دست سرباز به دور بازویم حلقه شود. جلو رفتم و فاصلهی بین خودم و آذر را در چند قدم کوتاه از بین بردم. آنقدر نزدیکش ایستادم که میتوانستم جزئیات صورتش را ببینم؛ خطِ فک، نگاه بیروح و آراÙ
مطالعهی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
الینا
0لی لی شخصیت ضعیفی داره بهش این چیزا نمیخوره
۶ ماه پیشفاطی
0🤔بعضی وقتها آدمها مجبور میشن عوض شوند وگرنه غرق و تمام میشوند
۶ ماه پیشالینا
0هیچ دلیل نداره به بچه ها کمک کنه خیلی راحت میتونست فرار کنه
۶ ماه پیشفاطی
0بعضی وقتها یه حس یه چیزی در ناخداگاه ما وجود داره که باعث میشه یه کاری و برخلاف میل انجام بدیم..
۶ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

فاطی
1من برگشتم.ظاهری سرد و قاطع مانند یک روز سرد زمستان دلم روشن است ولی بیرونم از تمام حس ها خالی..بی تفاوت تراز همیشه