شیاطین مقدس به قلم حدیث افشارمهر
پارت پنجاه و یک :
نمیشد که یک دفعه همه از توی راهرو ناپدید شوند، می شد؟ صدای توخالی زمین، باعث شد که خم شوم و با یک دست، قالیچه را کنار بندازم. درست حدس می زدم! یک مستطیل بزرگ درست به اندازه ی قالیچه توی زمین بود. دست انداختم و لبه ی در را باز کردم و به پله هایی بی انتها رو به رو شدم. مقصد آن پله ها، تاریکی محض بود!
مغزم با تمام وجود داد می زد که در دریچه را ببند و برگرد، اما همه ی احساسات کنجکاوی ام مجبورم م
لطفا صبر کنید...
ساناز
0🩷❤️🩶💚🩵💜💛🤍🧡💙🤎